ΟΛΕΘΡΙΑ ΠΤΩΣΗ

Σε ολέθρια πτώση οδηγείται το κόμμα της ΝΔ. Σύγχυση και πανικός επικρατούν στα γραφεία της Ρηγίλλης. Το κράτος σε πλήρη διάλυση, τα κυβερνητικά στελέχη κοιτάζονται μεταξύ τους, και ο πρωθυπουργός αναζητά μια “ηρωική” έξοδο.
Σύμφωνα με τις τέσσερις τελευταίες δημοσκοπήσεις, το ΠΑΣΟΚ υπερτερεί έναντι της ΝΔ με 7,5 μονάδες εξασφαλίζοντας την αυτοδυναμία του με 41,5% και 153 έδρες έναντι της ΝΔ που συγκεντρώνει 35,5% και 97 έδρες. Ως προς την καταλληλότητα του πρωθυπουργού, ο Γιώργος Παπανδρέου προηγείται κατά 7,8 μονάδες.

ΚΑΙ ΤΩΡΑ...ΠΑΣΟΚ!

Και τώρα η σειρά του ΠΑΣΟΚ. Δεν ξέρω πια σε τι να πιστέψω, δεν ξέρω ποιος διεκδικεί επάξια τον τίτλο του φιλολαϊκού κόμματος, αυτός που έρχεται ή αυτός που επιστρέφει.
Όπως και νάχει, τα πράγματα άλλαξαν για την πολιτική του τόπου. Προσωπικά πιστεύω ότι όποιος από τους δύο κι αν έλθει θα πρέπει να αναθεωρήσει τις αντιλήψεις του για την σχέση του με τον λαό. Και αυτό γιατί τα περιθώρια έχουν στενέψει. Οι πολιτικοί θα πρέπει να επιστρέψουν στον αρχικό τους ρόλο που τους έχει ανατεθεί και να υπηρετήσουν την θητεία τους με σύνεση και σεμνότητα όπως απαιτούν οι θεσμοί της Δημοκρατίας και όχι της πλουτοκρατίας. Να σκύψουν πάνω από τα οράματα του λαού και να ταυτιστούν με τα ιδανικά του. Να δουλέψουν σκληρά ως οφείλουν ώστε να εκτιμήσουν τις απολαβές που πλουσιοπάροχα ο λαός τους εξασφάλισε. Να ορθώσουν το ανάστημα τους στους σφετεριστές του δημόσιου πλούτου και όχι στους οικονομικά ασθενείς πολίτες της χώρας.
Μόνο έτσι θα περισώσουν ότι απέμεινε από την χαμένη τους αξιοπρέπεια και θα κερδίσουν την εμπιστοσύνη μας.
Όσο για μας, θα πρέπει να αφήσουμε πίσω μας ότι τρέφει την αλαζονεία και την αναλγησία των πολιτικών που αποφασίζουν για τις τύχες του λαού, δηλαδή τον φανατισμό που μας διακατέχει και την ταύτιση του φουκαρά ψηφοφόρου με την ακόρεστη πλουτοκρατία.
Όπως και νάχει, εύχομαι στο ΠΑΣΟΚ να εκπληρώσει τις υποσχέσεις του. Και να μήν ακούσω λέξη για τα χρέη που κληρονόμισε απο την ΝΔ, τα ήξερε, ας πρόσεχε!

ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΧΩΡΑ

Δεν έχω τι να πω. Είμαι κυριολεκτικά άφωνος. Ο ελληνικός λαός παραδομένος στις φλόγες. Εμπρησμοί στην οικονομία, εμπρησμοί στην πρόοδο, εμπρησμοί στα σπίτια μας. Ότι μισοκαμένο άφησε πίσω του το κράτος, το αποτελείωσαν οι σκοτεινοί άρπαγες που στο όνομα του κέρδους δεν διστάζουν να αφανίσουν τις περιουσίες των άμοιρων πολιτών που με κόπο και στέρηση κατάφεραν να δημιουργήσουν. Μια ανοχύρωτη και ακυβέρνητη χώρα ανήμπορη να προστατευτεί από την πύρινη μανία που κατακαίει ότι βρίσκει μπροστά της.
Ένα άχρηστο κράτος που δεν σέβεται τον ευεργέτη του τον λαό, ένα κράτος ανίκανο να προστατέψει τον δημόσιο πλούτο της χώρας, ένα κράτος ανάλγητο και αδιάφορο για αυτά που συμβαίνουν γύρω του.
Μια κυβέρνηση που τούτη την ώρα σκαλίζει τη μύτη της κοιτάζοντας με απλανές βλέμμα τις βραδινές ειδήσεις. Από ποιόν να σωθούμε;

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΤΑ ΜΑΡΜΑΡΑ ΤΟΥ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ

Το Ashmolean Museum είναι το παλαιότερο πανεπιστημιακό μουσείο τέχνης και αρχαιολογίας στην Beaumont Street της Οξφόρδης στην Αγγλία. Ιδρύθηκε το 1678 για να στεγάσει τη συλλογή του Elias Ashmole που δώρισε το 1677 στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.
Στα εγκαίνια του μουσείου (24 Μαΐου 1683), μεταξύ των άλλων, εμφανίζονται σημαντικά κομμάτια ελληνικών αρχαιοτήτων με ιδιαίτερη προβολή στις μαρμάρινες επιγραφές του Πάριου Χρονικού (Parian chronicle), χρονικό που συνέδεε την ελληνική μυθολογία με την αρχαία ιστορία.
Το παριανό Χρονικό είναι η χρονολογική εξέλιξη της ελληνικής μυθολογίας, από το 1581 π.Χ έως και το 264 π.Χ. Βρέθηκε στην Πάρο σε δύο τμήματα και πουλήθηκαν? στην Σμύρνη σε κάποιον εκπρόσωπο του Thomas Howard, βαρόνου του Arundel.
Η μετάφραση του χρονικού έγινε από κάποιον John Selden. Όμως ένα από τα δύο τμήματα που δημοσιεύθηκαν από τον Selden έχει εξαφανιστεί.
Το μικρότερο θραύσμα που εντοπίστηκε το 1897, βρίσκεται σήμερα σε ένα μουσείο στην Πάρο. Περιέχει εγγραφές για την περίοδο 356-299 π.Χ που αναφέρονται κυρίως στον Μέγα Αλέξανδρο.
Τα δύο γνωστά κομμάτια, που το 1627 έφερε ο Elias Ashmolean στο Λονδίνο και υποβλήθηκε στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης το 1667, περιέχει εγγραφές για την περίοδο 1581-354 π.Χ. Συνδυάζει τις ημερομηνίες για τις εξελίξεις, όπως ο κατακλυσμός του Δευκαλίωνα που αναφέρεται στην περίοδο 1529 π.Χ.
Κατά την παριανή επιγραφή, τόσο ο κατακλυσμός του Δευκαλίωνα (1529 π.Χ) όσο και ο Τρωικός Πόλεμος (1218 π.Χ) καθώς και η αργοναυτική εκστρατεία ανέτρεψαν την χρονική εξέλιξη της μυθολογίας συνδέοντας τα δρώμενα με συγκεκριμένες χρονικές περιόδους.
Οι ηλικίες των ηρώων είναι πλέον συγκεκριμένες και γεφυρώνουν το χάσμα μεταξύ μυθολογίας και ιστορίας.
Τα κείμενα των παριανών επιγραφών παίζουν πλέον ένα καθοριστικό ρόλο, όμως δεν βρίσκονται εκεί που πρέπει. Βρίσκονται στο μουσείο Ashmolean στην Οξφόρδη στο τμήμα αρχαιοτήτων και προβάλλεται ως το σημαντικότερο έκθεμα του μουσείου. Επισκεφθείτε
http://www.ashmolean.org/ash/faqs/q004/q004001.html

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΧΑΜΕΡΠΕΙΑ

Πάντα ζήλευα το μεγαλείο των ηθικών αξιών, αξίες με τις οποίες προσπαθώ να συνυπάρξω. Ηθικές αξίες που η απουσία τους στερεί την ευπρεπή εκπροσώπηση της χώρας σε θέματα εξωτερικής πολιτικής και πολιτιστικής διαχείρισης. Πάντα ονειρευόμουν έναν ηγέτη που να με κάνει υπερήφανο ως Έλληνα πολίτη και να κωφεύει στους βρυχηθμούς των ξεδοντιασμένων λεόντων που περιτριγυρίζουν την χώρα και τον πολιτισμό μας. Με αφορμή τα εγκαίνια του μουσείου στον Παρθενώνα, θα παρακαλούσα όλους όσους καπηλεύονται το έργο της κας Μερκούρη να σεβαστούν τους αγώνες και τις προσπάθειες για την επιστροφή των γλυπτών του Παρθενώνα στην βάση τους. Οι διαχειριστές της πολιτιστικής μας κληρονομιάς θα πρέπει να σύρουν στα δικαστήρια τους άρπαγες των ελληνικών αρχαιοτήτων αντί να ανταλλάσουν γελοίες φιλοφρονήσεις με τους θρασύτατους αρχαιοκάπηλους της Δύσης. “Τόνυ, θα ήθελα να συζητήσουμε για τα μάρμαρα του Παρθενώνα. Όπως ξέρεις, τον επόμενο χρόνο έχουμε εκλογές στην Ελλάδα. Ίσως αυτό θα βοηθούσε”, είπε στον πρωθυπουργό της Αγγλίας ο Κ. Σημίτης. Όχι κύριοι δεν δέχομαι τέτοιες μικρότητες από Έλληνες πολιτικούς. Επιτέλους δείξτε λίγη αξιοπρέπεια.

ΤΟ ΔΙΛΛΗΜΑ

Έχουμε φτάσει πλέον στο σημείο να αναρωτιόμαστε τι θα ψηφίσουμε. Ίσως γιατί το πολιτικό στερέωμα δεν είναι και τόσο στέρεο. Ίσως πάλι οι πολιτικοί που αναδεικνύουμε δεν είναι αντάξιοι των προσδοκιών μας και στην σκέψη μας επικρατεί το αίσθημα της εκδίκησης, να τιμωρήσουμε δηλαδή για ακόμη μια φορά την αλαζονεία αυτών που δεν στάθηκαν άξιοι στον όρκο τους για την τήρηση των θεσμών της Δημοκρατίας.
Η Δημοκρατία δεν ερμηνεύεται και δεν εφαρμόζεται ανάλογα με τις αντιλήψεις των τυχάρπαστων πολιτικών. Είναι θεσμός που εκφράζεται από τον κοινωνικό ιστό και όχι από την ολιγαρχία των πλουσίων.
Η Δημοκρατία δεν ταυτίζεται με κερδοσκόπους. ούτε με επίδοξους κροίσους. Η έννοια του όρου έχει πλέον εκφυλιστεί και ο πολίτης θα πρέπει να πρέπει να περιφρουρήσει με κάθε τρόπο τις αξίες της τάξης που εκπροσωπεί.
Η εργατική τάξη π.χ. δεν μπορεί να ταυτιστεί με την πλουτοκρατία γιατί τους χωρίζει το χάσμα των ιδεών. Οι ακίνητες περιουσίες, τα κότερα, τα ιδιόκτητα νησιά και η χλιδή δεν συμβαδίζουν καθόλου με την ανέχεια που τελευταία οδηγεί κάποιους δύστυχους στην αυτοκτονία. Τέτοια φαινόμενα συναντήσαμε μέσα απο την οικονομική κρίση που ταλανίζει την χώρα μας.
Ο εργαζόμενος δεν γνωρίζει την δύναμη του αν σκεφθεί κανείς ότι στηρίζει το κεφάλαιο δύο φορές. Μια φορά παραγωγικά και μία καταναλωτικά αφού ο ίδιος είναι και ο τελικός αποδέκτης του προϊόντος.
Κι’ όμως το 50% των πιεσμένων εργαζομένων στηρίζει το κεφάλαιο. Το ίδιο ποσοστό ισχύει για τους άνεργους, τους συνταξιούχους, τους απολυμένους, τους μετανάστες και τους ναυτικούς.
Είναι απίστευτη η ταύτιση του στερημένου με την πλουτοκρατία.
…πες πες, θα το πιστέψω και εγώ στο τέλος.

ΓΚΟΥΑΝΤΑΝΑΜΟ

«Θα ξανάκανα τα ίδια πράγματα», απαντά ο Ντικ Τσένι
Γαλλικό, Ροϊτερς

Μια μέρα μετά το πλήγμα που δέχθηκε από την πλειοψηφία της Γερουσίας για το ζήτημα του Γκουαντάναμο, ο Μπαράκ Ομπάμα υπερασπίστηκε με δυναμισμό την επιλογή του να κλείσει το διαβόητο στρατόπεδο συγκέντρωσης μέχρι τον Ιανουάριο του 2010, όπως δεσμεύθηκε προεκλογικά και να «καθαρίσει το χάος» που κληρονόμησε από την κυβέρνηση Μπους…

Συγνώμη αλλά δεν κατάλαβα. Τι λογαριασμό έκανε ο Ομπάμα και δεν μπορεί να κλείσει τώρα το Γκουαντάναμο. Δεσμεύεται με συμβόλαιο;