ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΕΧΑΣΑΝ, ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΚΕΡΔΙΣΑΝ

Είναι προφανής η κατάληξη της εκλογικής αναμέτρησης. Ο λαός επέλεξε την απόρριψη. Η νίκη ανήκει στον λαό και σε κανέναν άλλο. Τώρα πια η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ θα πρέπει να αναλογιστεί τις ευθύνες που της αναλογούν για την υλοποίηση των όσων υποσχέθηκε προεκλογικά. Είναι αλήθεια πως ο Γιώργος Παπανδρέου έδωσε μια σκληρή μάχη, μόνος του βαλλόμενος από το ίδιο του το κόμμα, την κυβέρνηση και τα ΜΜΕ.
Όπως και νάχει, ο Γ. Παπανδρέου παρ’ όλες τις αντιξοότητες και την απαξίωση που χρεώθηκε μετά την αποτυχημένη πολιτική του Κ. Σημίτη, κατάφερε να επαναφέρει το κόμμα του στην εξουσία ακολουθώντας το μοντέλο της κοινωνικής πολιτικής.
Όμως το μήνυμα που έστειλε ο λαός προς το πολιτικό στερέωμα είναι ξεκάθαρο και δεν αφήνει περιθώρια για σκιώδεις πολιτικές που καταβροχθίζουν τα οράματα και τα ιδανικά του λαού.

ΣΚΕΨΟΥ ΠΡΙΝ...

Άντε με το καλό! Κι’ όταν βρεθείτε μπροστά στην κάλπη, να σκεφτείτε την συγγένεια σας με τα κόμματα. Αρκεί να μη μπερδέψετε την φτώχεια με τον πλούτο. Γιατί εδώ που τα λέμε δεν μπορώ να φανταστώ αυτόν που ψωνίζει στην λαϊκή την ώρα που κλείνει, να ψηφίζει Δεξιά, όπως δεν μπορώ να φανταστώ τον πλουτοκράτη να ψηφίζει αριστερά. Και πάει λέγοντας!

DEBATE

Debate ή αλλιώς τηλεοπτική αναμέτρηση!
Προσωπικά πιστεύω ότι αυτές οι ξενόφερτες αναμετρήσεις ευτελίζουν το επίπεδο των Δημοκρατικών Θεσμών. Οι όροι και οι κανόνες των Debates θυμίζουν περισσότερο τηλεοπτικό Quiz παρά πολιτικό διάλογο μεταξύ αρχηγών κομμάτων.
Απαράδεκτος ο τηλεοπτικός χρόνος που διατίθεται στους ομιλούντες. Δεν μπορώ να φανταστώ αλλά ούτε και να πιστέψω ότι ένας πολιτικός μπορεί να εξαντλήσει τα επιχειρήματα του μέσα σε 3 λεπτά ώστε να αποδώσει τις απαιτούμενες απαντήσεις που οφείλει προς τον λαό του. Δεν μπορώ να πεισθώ ότι ένα Debate μπορεί να ανατρέψει τις πολιτικές εξελίξεις της χώρας μας όταν τα κυβερνητικά πεπραγμένα έχουν ήδη διαμορφώσει την κοινή γνώμη και κατ’ επέκταση το εκλογικό αποτέλεσμα.
Το χθεσινό Debate δεν μας δίδαξε τίποτα και δεν δικαίωσε κανέναν. Τα συμπεράσματα μας είναι δεδομένα και δεν επιδέχονται επανατοποθετήσεις. Φτάνει!

ΟΛΕΘΡΙΑ ΠΤΩΣΗ

Σε ολέθρια πτώση οδηγείται το κόμμα της ΝΔ. Σύγχυση και πανικός επικρατούν στα γραφεία της Ρηγίλλης. Το κράτος σε πλήρη διάλυση, τα κυβερνητικά στελέχη κοιτάζονται μεταξύ τους, και ο πρωθυπουργός αναζητά μια “ηρωική” έξοδο.
Σύμφωνα με τις τέσσερις τελευταίες δημοσκοπήσεις, το ΠΑΣΟΚ υπερτερεί έναντι της ΝΔ με 7,5 μονάδες εξασφαλίζοντας την αυτοδυναμία του με 41,5% και 153 έδρες έναντι της ΝΔ που συγκεντρώνει 35,5% και 97 έδρες. Ως προς την καταλληλότητα του πρωθυπουργού, ο Γιώργος Παπανδρέου προηγείται κατά 7,8 μονάδες.

ΚΑΙ ΤΩΡΑ...ΠΑΣΟΚ!

Και τώρα η σειρά του ΠΑΣΟΚ. Δεν ξέρω πια σε τι να πιστέψω, δεν ξέρω ποιος διεκδικεί επάξια τον τίτλο του φιλολαϊκού κόμματος, αυτός που έρχεται ή αυτός που επιστρέφει.
Όπως και νάχει, τα πράγματα άλλαξαν για την πολιτική του τόπου. Προσωπικά πιστεύω ότι όποιος από τους δύο κι αν έλθει θα πρέπει να αναθεωρήσει τις αντιλήψεις του για την σχέση του με τον λαό. Και αυτό γιατί τα περιθώρια έχουν στενέψει. Οι πολιτικοί θα πρέπει να επιστρέψουν στον αρχικό τους ρόλο που τους έχει ανατεθεί και να υπηρετήσουν την θητεία τους με σύνεση και σεμνότητα όπως απαιτούν οι θεσμοί της Δημοκρατίας και όχι της πλουτοκρατίας. Να σκύψουν πάνω από τα οράματα του λαού και να ταυτιστούν με τα ιδανικά του. Να δουλέψουν σκληρά ως οφείλουν ώστε να εκτιμήσουν τις απολαβές που πλουσιοπάροχα ο λαός τους εξασφάλισε. Να ορθώσουν το ανάστημα τους στους σφετεριστές του δημόσιου πλούτου και όχι στους οικονομικά ασθενείς πολίτες της χώρας.
Μόνο έτσι θα περισώσουν ότι απέμεινε από την χαμένη τους αξιοπρέπεια και θα κερδίσουν την εμπιστοσύνη μας.
Όσο για μας, θα πρέπει να αφήσουμε πίσω μας ότι τρέφει την αλαζονεία και την αναλγησία των πολιτικών που αποφασίζουν για τις τύχες του λαού, δηλαδή τον φανατισμό που μας διακατέχει και την ταύτιση του φουκαρά ψηφοφόρου με την ακόρεστη πλουτοκρατία.
Όπως και νάχει, εύχομαι στο ΠΑΣΟΚ να εκπληρώσει τις υποσχέσεις του. Και να μήν ακούσω λέξη για τα χρέη που κληρονόμισε απο την ΝΔ, τα ήξερε, ας πρόσεχε!

ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΧΩΡΑ

Δεν έχω τι να πω. Είμαι κυριολεκτικά άφωνος. Ο ελληνικός λαός παραδομένος στις φλόγες. Εμπρησμοί στην οικονομία, εμπρησμοί στην πρόοδο, εμπρησμοί στα σπίτια μας. Ότι μισοκαμένο άφησε πίσω του το κράτος, το αποτελείωσαν οι σκοτεινοί άρπαγες που στο όνομα του κέρδους δεν διστάζουν να αφανίσουν τις περιουσίες των άμοιρων πολιτών που με κόπο και στέρηση κατάφεραν να δημιουργήσουν. Μια ανοχύρωτη και ακυβέρνητη χώρα ανήμπορη να προστατευτεί από την πύρινη μανία που κατακαίει ότι βρίσκει μπροστά της.
Ένα άχρηστο κράτος που δεν σέβεται τον ευεργέτη του τον λαό, ένα κράτος ανίκανο να προστατέψει τον δημόσιο πλούτο της χώρας, ένα κράτος ανάλγητο και αδιάφορο για αυτά που συμβαίνουν γύρω του.
Μια κυβέρνηση που τούτη την ώρα σκαλίζει τη μύτη της κοιτάζοντας με απλανές βλέμμα τις βραδινές ειδήσεις. Από ποιόν να σωθούμε;

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΤΑ ΜΑΡΜΑΡΑ ΤΟΥ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ

Το Ashmolean Museum είναι το παλαιότερο πανεπιστημιακό μουσείο τέχνης και αρχαιολογίας στην Beaumont Street της Οξφόρδης στην Αγγλία. Ιδρύθηκε το 1678 για να στεγάσει τη συλλογή του Elias Ashmole που δώρισε το 1677 στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.
Στα εγκαίνια του μουσείου (24 Μαΐου 1683), μεταξύ των άλλων, εμφανίζονται σημαντικά κομμάτια ελληνικών αρχαιοτήτων με ιδιαίτερη προβολή στις μαρμάρινες επιγραφές του Πάριου Χρονικού (Parian chronicle), χρονικό που συνέδεε την ελληνική μυθολογία με την αρχαία ιστορία.
Το παριανό Χρονικό είναι η χρονολογική εξέλιξη της ελληνικής μυθολογίας, από το 1581 π.Χ έως και το 264 π.Χ. Βρέθηκε στην Πάρο σε δύο τμήματα και πουλήθηκαν? στην Σμύρνη σε κάποιον εκπρόσωπο του Thomas Howard, βαρόνου του Arundel.
Η μετάφραση του χρονικού έγινε από κάποιον John Selden. Όμως ένα από τα δύο τμήματα που δημοσιεύθηκαν από τον Selden έχει εξαφανιστεί.
Το μικρότερο θραύσμα που εντοπίστηκε το 1897, βρίσκεται σήμερα σε ένα μουσείο στην Πάρο. Περιέχει εγγραφές για την περίοδο 356-299 π.Χ που αναφέρονται κυρίως στον Μέγα Αλέξανδρο.
Τα δύο γνωστά κομμάτια, που το 1627 έφερε ο Elias Ashmolean στο Λονδίνο και υποβλήθηκε στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης το 1667, περιέχει εγγραφές για την περίοδο 1581-354 π.Χ. Συνδυάζει τις ημερομηνίες για τις εξελίξεις, όπως ο κατακλυσμός του Δευκαλίωνα που αναφέρεται στην περίοδο 1529 π.Χ.
Κατά την παριανή επιγραφή, τόσο ο κατακλυσμός του Δευκαλίωνα (1529 π.Χ) όσο και ο Τρωικός Πόλεμος (1218 π.Χ) καθώς και η αργοναυτική εκστρατεία ανέτρεψαν την χρονική εξέλιξη της μυθολογίας συνδέοντας τα δρώμενα με συγκεκριμένες χρονικές περιόδους.
Οι ηλικίες των ηρώων είναι πλέον συγκεκριμένες και γεφυρώνουν το χάσμα μεταξύ μυθολογίας και ιστορίας.
Τα κείμενα των παριανών επιγραφών παίζουν πλέον ένα καθοριστικό ρόλο, όμως δεν βρίσκονται εκεί που πρέπει. Βρίσκονται στο μουσείο Ashmolean στην Οξφόρδη στο τμήμα αρχαιοτήτων και προβάλλεται ως το σημαντικότερο έκθεμα του μουσείου. Επισκεφθείτε
http://www.ashmolean.org/ash/faqs/q004/q004001.html

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΧΑΜΕΡΠΕΙΑ

Πάντα ζήλευα το μεγαλείο των ηθικών αξιών, αξίες με τις οποίες προσπαθώ να συνυπάρξω. Ηθικές αξίες που η απουσία τους στερεί την ευπρεπή εκπροσώπηση της χώρας σε θέματα εξωτερικής πολιτικής και πολιτιστικής διαχείρισης. Πάντα ονειρευόμουν έναν ηγέτη που να με κάνει υπερήφανο ως Έλληνα πολίτη και να κωφεύει στους βρυχηθμούς των ξεδοντιασμένων λεόντων που περιτριγυρίζουν την χώρα και τον πολιτισμό μας. Με αφορμή τα εγκαίνια του μουσείου στον Παρθενώνα, θα παρακαλούσα όλους όσους καπηλεύονται το έργο της κας Μερκούρη να σεβαστούν τους αγώνες και τις προσπάθειες για την επιστροφή των γλυπτών του Παρθενώνα στην βάση τους. Οι διαχειριστές της πολιτιστικής μας κληρονομιάς θα πρέπει να σύρουν στα δικαστήρια τους άρπαγες των ελληνικών αρχαιοτήτων αντί να ανταλλάσουν γελοίες φιλοφρονήσεις με τους θρασύτατους αρχαιοκάπηλους της Δύσης. “Τόνυ, θα ήθελα να συζητήσουμε για τα μάρμαρα του Παρθενώνα. Όπως ξέρεις, τον επόμενο χρόνο έχουμε εκλογές στην Ελλάδα. Ίσως αυτό θα βοηθούσε”, είπε στον πρωθυπουργό της Αγγλίας ο Κ. Σημίτης. Όχι κύριοι δεν δέχομαι τέτοιες μικρότητες από Έλληνες πολιτικούς. Επιτέλους δείξτε λίγη αξιοπρέπεια.

ΤΟ ΔΙΛΛΗΜΑ

Έχουμε φτάσει πλέον στο σημείο να αναρωτιόμαστε τι θα ψηφίσουμε. Ίσως γιατί το πολιτικό στερέωμα δεν είναι και τόσο στέρεο. Ίσως πάλι οι πολιτικοί που αναδεικνύουμε δεν είναι αντάξιοι των προσδοκιών μας και στην σκέψη μας επικρατεί το αίσθημα της εκδίκησης, να τιμωρήσουμε δηλαδή για ακόμη μια φορά την αλαζονεία αυτών που δεν στάθηκαν άξιοι στον όρκο τους για την τήρηση των θεσμών της Δημοκρατίας.
Η Δημοκρατία δεν ερμηνεύεται και δεν εφαρμόζεται ανάλογα με τις αντιλήψεις των τυχάρπαστων πολιτικών. Είναι θεσμός που εκφράζεται από τον κοινωνικό ιστό και όχι από την ολιγαρχία των πλουσίων.
Η Δημοκρατία δεν ταυτίζεται με κερδοσκόπους. ούτε με επίδοξους κροίσους. Η έννοια του όρου έχει πλέον εκφυλιστεί και ο πολίτης θα πρέπει να πρέπει να περιφρουρήσει με κάθε τρόπο τις αξίες της τάξης που εκπροσωπεί.
Η εργατική τάξη π.χ. δεν μπορεί να ταυτιστεί με την πλουτοκρατία γιατί τους χωρίζει το χάσμα των ιδεών. Οι ακίνητες περιουσίες, τα κότερα, τα ιδιόκτητα νησιά και η χλιδή δεν συμβαδίζουν καθόλου με την ανέχεια που τελευταία οδηγεί κάποιους δύστυχους στην αυτοκτονία. Τέτοια φαινόμενα συναντήσαμε μέσα απο την οικονομική κρίση που ταλανίζει την χώρα μας.
Ο εργαζόμενος δεν γνωρίζει την δύναμη του αν σκεφθεί κανείς ότι στηρίζει το κεφάλαιο δύο φορές. Μια φορά παραγωγικά και μία καταναλωτικά αφού ο ίδιος είναι και ο τελικός αποδέκτης του προϊόντος.
Κι’ όμως το 50% των πιεσμένων εργαζομένων στηρίζει το κεφάλαιο. Το ίδιο ποσοστό ισχύει για τους άνεργους, τους συνταξιούχους, τους απολυμένους, τους μετανάστες και τους ναυτικούς.
Είναι απίστευτη η ταύτιση του στερημένου με την πλουτοκρατία.
…πες πες, θα το πιστέψω και εγώ στο τέλος.

ΓΚΟΥΑΝΤΑΝΑΜΟ

«Θα ξανάκανα τα ίδια πράγματα», απαντά ο Ντικ Τσένι
Γαλλικό, Ροϊτερς

Μια μέρα μετά το πλήγμα που δέχθηκε από την πλειοψηφία της Γερουσίας για το ζήτημα του Γκουαντάναμο, ο Μπαράκ Ομπάμα υπερασπίστηκε με δυναμισμό την επιλογή του να κλείσει το διαβόητο στρατόπεδο συγκέντρωσης μέχρι τον Ιανουάριο του 2010, όπως δεσμεύθηκε προεκλογικά και να «καθαρίσει το χάος» που κληρονόμησε από την κυβέρνηση Μπους…

Συγνώμη αλλά δεν κατάλαβα. Τι λογαριασμό έκανε ο Ομπάμα και δεν μπορεί να κλείσει τώρα το Γκουαντάναμο. Δεσμεύεται με συμβόλαιο;

ΜΟΙΡΑΙΕΣ ΒΟΥΤΙΕΣ ΣΤΟ ΚΕΝΟ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ

Και οι τραγωδίες συνεχίζονται. Τα χρέη, η εκδίωξη και η αδυναμία επιβίωσης έστειλαν στον θάνατο τρείς ζωές σπρώχνοντας στην συνέχεια στην αυτοκτονία και άλλους πολλούς που βρίσκονται σε απόγνωση.
"Πατέρας, 40 ετών, σκότωσε την 26χρονη σύζυγό του χτυπώντας τη με μαχαίρι στο λαιμό, στο μπαλκόνι του διαμερίσματός τους, που βρίσκεται στον 5ο όροφο και στη συνέχεια, πήδηξε στο κενό, αγκαλιά με τα δύο ανήλικα αγόρια τους, τριών και δύο ετών".
Απ' ότι πληροφορούμαι, η πίεση και η εκδίωξη του δράστη απο το σύστημα που βυθίζει στο χρέος τις ελληνικές οικογένειες οδήγησε τον δράστη σε πράξη απελπισίας.
Επιτέλους, τι άλλο θα χρειαστεί αυτή η κυβέρνηση για να πεισθεί ότι αυτή η δύσμοιρη χώρα βρίσκεται σε κατάσταση κινδύνου;

ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ!

Ειλικρινά τα έχω χαμένα. Ένα κόμμα ισχυρό όπως αυτό της Ν. Δημοκρατίας να υποχωρεί στις ορέξεις κάποιων αδηφάγων στελεχών του κόμματος είναι το λιγότερο εξωφρενικό. Παρόλο που δεν με εκφράζει η παράταξη αυτή, δεν μπορώ δεχτώ ότι όλοι τους είναι ίδιοι. Με εξαίρεση τον πρωθυπουργό ο οποίος έχει το…ακαταλόγιστο, υπάρχουν κάποιοι οι οποίοι σίγουρα δυσφορούν για την κατάντια του κόμματος. Όπως και νάχει όμως αυτό δεν τους απαλλάσσει από την ευθύνη της συγκάλυψης για τα οικονομικά εγκλήματα που διέπραξαν στο διάστημα της σύντομης θητείας τους στην κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.
Όσον αφορά στην Δικαιοσύνη, μάλλον έχασε την λάμψη της. Κάποιος θα πρέπει να υπενθυμίσει στην δικαστική ηγεσία ότι η δικαιοσύνη είναι αμιγώς ανεξάρτητη λειτουργία του κράτους που δεν επιδέχεται καμία επέμβαση ιδίως από την πολιτική ηγεσία. Ποτέ δεν είναι αργά!

ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ

Η κα Γεωργούλα απο το Face book, με ενημέρωσε για το εξής απίστευτο:

Ονομάζομαι Ιωάννα-Μαρία Γκέρτσου, είμαι τυφλή και κάτοχος σκύλου-οδηγού.Ερευνήτρια στο ΙΤΕ Ηρακλείου, υποψήφια διδάκτωρ στην ιατρική σχολή του παν/μίου Κρήτης και πρόεδρος της Ελληνικής Σχολής σκύλων-οδηγών «Λάρα».

Ζω στο Ηράκλειο Κρήτης όπου η πρόσβαση του σκύλου-οδηγού επιτρέπεται παντού. Και στην πολιτισμένη υποτείθεται πρωτεύουσα; Σήμερα πρωτομαγιά, θέλησα να πάω με μια φίλη για φαγητό στην ταβέρνα «Καλοζύμη» που βρίσκεται δίπλα στο πατρικό μου, στο Χαλάνδρι. Στην είσοδο της ταβέρνας, ο υπεύθυνος μας πληροφόρησε πως απαγορεύονται τα σκυλιά. Απαντήσαμε ότι, έτσι κι αλλιώς θα τρώγαμε στην αυλή αφού είχε ωραία μέρα.
Εκείνος, αντέτεινε πως ο σκύλος απαγορεύεται ακόμα και στην αυλή και πρότεινε να μας βγάλει ένα τραπέζι στο δρόμο! Φύγαμε και πήγαμε ακριβώς δίπλα στην ταβέρνα «Ιορδάνης». Δυστυχώς κι εκεί, η ίδια αντιμετώπιση: ο σκύλος δεν επιτρέπονταν ούτε καν στην αυλή.
Κι ερωτώ τους φίλτατους αναγνώστες:
1. Αξίζει ένας άνθρωπος να φάει στο δρόμο, επειδή βλέπει με τα μάτια ενός σκύλου;
2. Μπορεί ο μάγειρας της εκάστοτε ταβέρνας να μαγειρέψει χωρίς τις κατσαρόλες του;
3. Εάν ήμουν φορέας της γρίπης των χοίρων και πήγαινα να φάω δίχως να πω λέξη, θα ήμουν εντάξει;
Περισσότερες πληροφορίες για τους σκύλους-οδηγούς στο www.laraguidedogs.gr

Ευχαριστώ Ιωάννα Μαρία Γκέρτσου

ΤΟ ΔΙΑΒΗΜΑ ΤΗΣ κας ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ

Και ξαφνικά η κα Μπακογιάννη θύμωσε και πήρε στο τηλέφωνο τον Τούρκο ομόλογο της κ. Αλί Μπαμπατσάν. Αλήθεια, τι να του είπε άραγε, ότι οι Τούρκοι κάνουν παραβιάσεις στο Αιγαίο και δεν το ανέχεται; Και τι της είπε κ. Μπαμπατσάν;
Ότι θα προσκομίσουν τις ελληνικές διαμαρτυρίες στην στρατιωτική ηγεσία ώστε να εξακριβωθεί η πιστότητα της καταγγελίας. Θα σοβαρευτούμε ποτέ κα Μπακογιάννη; Μήπως πρέπει να θυμηθούμε την δήλωση σας για την μεταφορά των πυραύλων Φωσφόρου των ΗΠΑ μέσω Αστακού;

ΟΙ ΔΕΙΚΤΕΣ

Ποτέ μου δεν φαντάστηκα ότι οι δημοσκοπήσεις τύπου Κουίζ θα καθορίζουν την αξιοπιστία των πολιτικών με κριτήρια παρόμοια με αυτά των τηλεοπτικών κουτσομπολιών. Ποιος δηλαδή είναι κοντός, ποιος είναι ψηλός, ποιος είναι ακαταλαβίστικος και κάνει σαρδάμ και ποιος είναι καταλληλότερος για να κυβερνήσει την δύσμοιρη χώρα μας. Είμαστε ήδη στο χείλος του γκρεμού και αναρωτιόμαστε ποιος είναι ο καταλληλότερος για να μας σπρώξει. Αντί να τραβηχτούμε στο πλάι και να γκρεμοτσακιστούν αυτοί, καθόμαστε αποχαυνωμένοι και παρακολουθούμε τον δείκτη των δημοσκοπήσεων λες και αυτός θα λύσει τα τεράστια προβλήματα που ταλανίζουν την χώρα μας.
Και από την άλλη ο δείκτης της τηλεθέασης έχει ξεπεράσει κατά πολύ αυτόν των δημοσκοπήσεων. Και μια και μιλάμε για δείκτες, σκεφτείτε ότι κάποιοι παίζουν με τον δείκτη νοημοσύνης μας.

ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ

Οι Αμερικανοί ξαναχτύπησαν.
Αυτή τη φορά όχι με τις άνανδρες αεροπορικές επιδρομές τους αλλά με το περίφημο μέντιουμ ονόματι Stephen Hermann που είχε επικοινωνία με τον...Μέγα Αλέξανδρο. Σε ποια γλώσσα άραγε;
Το μέντιουμ συνομίλησε με τον Μ. Αλέξανδρο ο οποίος του εκμυστηρεύτηκε ότι επιθυμεί την συμφιλίωση των Ελλήνων με τους Σκοπιανούς. Θιασώτης αυτής της επικοινωνίας κάποιος Σκοπιανός ονόματι Aleksandar Donski τον οποίο ο Μ. Αλέξανδρος αποκάλεσε συγγενή του.
Το έζησα και αυτό!

Η ΒΙΑ ΚΑΙ Ο ΗΘΙΚΟΣ ΑΥΤΟΥΡΓΟΣ

Λουτρό αίματος στην Ελλάδα! Αναμενόμενο.
Τις πταίει; Μα η τηλεόραση φυσικά. Αναλογιστείτε απλά το περιεχόμενο των ταινιών που προβάλλει η ελληνική τηλεόραση και θα πάρετε την απάντηση για το φαινόμενο της βίας που εισέβαλλε στα σπίτια μας.
Ηθικός αυτουργός; Τα ιδιωτικά κανάλια που μέσα από τις φτηνές και αρρωστημένες παραγωγές του Χόλυγουντ, διεγείρουν τα άγρια ένστικτα αυτών που ανατράφηκαν με την τηλεοπτική κουλτούρα.
Γιατί πώς να το κάνουμε, οι πρωταγωνιστές των ταινιών τρόμου, βιασμών, ληστειών, πολέμου, σεξουαλικής διαστροφής, αποτελούν τα πρότυπα των νέων που αναζητούν την κοινωνική αναγνώριση σε μια χώρα με ισοπεδωμένα ιδανικά.
Αν συγκρίνουμε τα εγκλήματα που έχουν διαπραχθεί στην Ελλάδα τα τελευταία 30 χρόνια θα διαπιστώσουμε ότι είναι επανάληψη όλων των Χολιγουντιανών ταινιών που προβάλλονται στην χώρα μας.
Θέλετε μερικά παραδείγματα;
FIRST BLOOD, (ή Ράμπο), με τον Σιλβέστερ Σταλόνε ένας παρασημοφορημένος ήρωας των Ειδικών Δυνάμεων και πρώην βετεράνος του Βιετνάμ με ταραγμένο ψυχικό κόσμο, εκτελεί εν ψυχρώ ότι κινείται γύρω του. Για μερικές δεκαετίες υπήρξε το ίνδαλμα της νεολαίας σε όλον τον πλανήτη. Τα όπλα που χρησιμοποιούσε για τις ανάγκες των ταινιών του, θα τα βρείτε ακόμη και σήμερα στα καταστήματα όπλων.
HANNIBAL: Το αποκορύφωμα της διαστροφής. Η ταινία αυτή βραβεύτηκε με Όσκαρ. Κανένα άλλο σχόλιο.
Αν συμπεριλάβουμε σε αυτές και τις ταινίες παιδικής πορνογραφίας, δεν χρειάζονται περισσότερα για να συνειδητοποιήσουμε την χαοτική πορεία του ανθρώπινου γένους.

Καταγγέλλω το κράτος για την παγερή αδιαφορία καθώς και την συνεργία του μπροστά στον πνευματικό εκφυλισμό που διείσδυσε στις ελληνικές οικογένειες.
Καταγγέλλω την ελληνική τηλεόραση ως ηθικό αυτουργό για την ασύδοτη προβολή των ταινιών αίσχους που απομακρύνουν τους νέους από τις πνευματικές αξίες.

ΕΝ ΟΝΟΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ

Για να είμαι ειλικρινής, δεν ξαφνιάστηκα από την εξέλιξη της επίσκεψης του κ. Ομπάμα στην Ευρώπη. Στην πραγματικότητα, ο λόγος της επίσκεψης του δεν εξυπηρετεί παρά μόνον τον επαναπροσδιορισμό του ρόλου της Τουρκικής ηγεσίας ως τοποτηρητή των ΗΠΑ στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα.
Όμως η Τουρκία, θα πρέπει πρώτα να θεσπίσει νόμους που να ευνοούν την ομαλή λειτουργία της Δημοκρατίας της χώρας και ύστερα να “ζητήσει” την ένταξη της στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Μια χώρα που δεν κατανοεί την σπουδαιότητα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δεν μπορεί να βρυχάται ως ξεδοντιασμένος λέων σε μια κοινότητα που σέβεται τα δημοκρατικά ιδεώδη των λαών της.

Και βέβαια, η θερμοκέφαλη στρατιωτική ηγεσία της Τουρκίας πρέπει να περιοριστεί στα παραδοσιακά της καθήκοντα και όχι να παρεμβαίνει στις αποφάσεις των κυβερνήσεων των άλλων χωρών.
Ίσως είναι καιρός να καταλάβει πως αυτές οι περίεργες ηγεσίες δεν μπορούν να προτάξουν το γλοιώδες ανάστημα τους στην κουλτούρα που αναβλύζει μέσα από τις λαϊκές παραδόσεις.
Να κατανοήσει πως το ανθρώπινο πνεύμα όχι μόνο δεν φυλακίζεται στα υγρά μπουντρούμια τους, αλλά μέσα από αυτά γιγαντώνεται και γράφει την ιστορία.
Να μάθει επιτέλους πως όταν τα χείλη σφραγίζουν, η σκέψεις ουρλιάζουν.

Όσο για τον φιλειρηνικό πρόεδρο των ΗΠΑ, έχει πολλά να διορθώσει στο εσωτερικό της χώρας του, η Ευρωπαϊκή Κοινότητα προς το παρόν δεν χρειάζεται σερίφηδες.
Και στο κάτω-κάτω, ένας ηγέτης που σέβεται τον εαυτό του, δεν αδιαφορεί για τα φριχτά εγκλήματα πολέμου και τις γενοκτονίες που στο όνομα της ειρήνης έπραξαν οι προγενέστεροι του.

Είναι καιρός η Ευρώπη να διδαχτεί από τα μοιραία λάθη της και να χτίσει ένα μέλλον ενωτικό και δημιουργικό χωρίς εμπάθειες και ταξικές διακρίσεις.

ΑΝΙΕΡΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΤΥΧΕΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΕΣ

Αναρωτιέμαι αν οι κρατικοί λειτουργοί που απαρτίζουν το ανελέητο αυτό κράτος έχουν επίγνωση των αποφάσεων που καταδικάζουν τους ατυχείς επιχειρηματίες στην ισόβια αδράνεια.
Δεν ξέρω πόσες καταδικαστικές αποφάσεις εκκρεμούν για τους έλληνες επιχειρηματίες που για διάφορους λόγους χρεοκόπησαν, ξέρω όμως ότι όλοι αυτοί που καταστράφηκαν από ατυχείς συγκυρίες αντιμετωπίστηκαν από το κράτος με απαράδεκτες και πολλές φορές ολέθριες αποφάσεις.
Πολλοί είναι αυτοί που για βιοποριστικούς λόγους ακολούθησαν τα ελεύθερα τα επαγγέλματα, δυστυχώς όμως οι περισσότεροι δεν είχαν την τύχη με το μέρος τους.
Και βέβαια δεν εννοώ ότι την διαχειριστική τους ανικανότητα πρέπει να την πληρώσουν κάποιοι άλλοι, σαφώς και πρέπει να υποστούν τις συνέπειες, όχι όμως με την φυσική τους εξόντωση.
Εγώ θα σταθώ στη «επόμενη ημέρα», όταν πια ο κατεστραμμένος οικονομικά επιχειρηματίας βρίσκεται επί ξύλου κρεμάμενος χωρίς πόρους, χωρίς σπίτι και εργασία, ανίκανος όχι μόνο να αποπληρώσει τα χρέη του αλλά και να επιβιώσει αφού σύμφωνα με τον νόμο ούτε να εργαστεί μπορεί (κατάσχεση μισθού) αλλά ούτε και να λειτουργήσει εκ νέου ως ελεύθερος επαγγελματίας ώστε να εξοφλήσει τα χρέη του προς το δημόσιο.
Και ιδού η δική μου εύλογη απορία:
Όταν το κράτος σου στερεί την δυνατότητα να αναπτύξεις νέα δραστηριότητα ώστε να αποκατασταθείς και να εξοφλήσεις τα χρέη σου, πως θα του επιστραφούν;
Σε όλες τις περιπτώσεις ο κατά μια έννοια ατυχής επιχειρηματίας οδηγείται στον κοινωνικό αφορισμό και μερικές φορές στην φυσική του εξόντωση αφού πολλοί μετά τον εξευτελισμό τους αποφάσισαν να τερματίσουν την ζωή τους.

ΤΟ ΤΗΛΕΧΑΟΣ

Η ελληνική τηλεόραση θα μπορούσε να προσφέρει πολλά εφ’ όσον το επίπεδο των παρουσιαστών και των δημοσιογράφων ήταν ανώτερο.
Προσωπικά περίμενα περισσότερη αξιοπρέπεια και υπευθυνότητα από τους παράγοντες που διαχειρίζονται τα τηλεοπτικά προγράμματα.
Δεν ξέρω πως οι καναλάρχες αντιλαμβάνονται την ηθική υπόσταση που χαρακτηρίζει ένα αξιοπρεπές κανάλι, ξέρω όμως ότι αυτό που εισπράττει η ελληνική κοινωνία, δεν έχει να κάνει με ποιοτική τηλεόραση.
Κατ’ αρχήν το μορφωτικό επίπεδο των δημοσιογράφων πλην ορισμένων εξαιρέσεων είναι πάρα πολύ χαμηλό, κακοποιούν στην κυριολεξία την ελληνική γλώσσα και η συμπεριφορά τους είναι απαράδεκτη. Πολλοί από αυτούς και σε άπταιστο ενικό, αποκαλούν τους καλεσμένους τους με το μικρό τους όνομα π.χ. «ρε συ Γιώργο» ή «παλικάρι μου» ή «αγόρι μου-κορίτσι μου» κλπ.
Οι δημοσιογράφοι δεν επιτρέπεται να εκπροσωπούν τα κόμματα, ο ρόλος τους πρέπει να είναι απόλυτα αντικειμενικός και η συμπεριφορά τους το λιγότερο κόσμια.
Οι ειδήσεις δεν παράγονται, προκύπτουν από την απρόβλεπτη καθημερινότητα και δεν επιδέχονται ούτε έμφαση, ούτε διάκριση, ούτε και διαμόρφωση.
Ως προς την σάτιρα, οι σατιρίζοντες θα έπρεπε να γνωρίζουν ότι η χρήση της δεν πρέπει να υπερβαίνει τα όρια της ανοχής και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
Και βέβαια δεν είναι ισοϋψείς με τον Αριστοφάνη.
Όσο για τους πολιτικούς που ξημεροβραδιάζονται στα κανάλια, δεν έχω να πω τίποτα. Ας πρόσεχαν!